Een man genaamd Thenardier heeft mijn leven gered.
Als je hem ontmoet, doe wat je kunt om hem te helpen.
We hebben nu een vonk voor het kruitvat nodig...
en heel Parijs kan in vlammen opgaan.
We moeten de stad onbestuurbaar maken. En deze barricade tot de dood verdedigen.
Ik wil dat die man wordt gevonden, gearresteerd en voor het gerecht komt.
Waar is hij?
Wie? - Jean Valjean.
We verhuizen naar een geheim adres.
Maar hoe kan iemand ons dan vinden?
Is er iemand door wie je gevonden wil worden?
"Mijn liefste Marius, kom alsjeblieft, of laat vanavond iets van je horen."
Ik heb een brief voor je.
Laat me gaan. - Ik kan je niet laten gaan.
Er wordt in heel Parijs gevochten.
Ik haat u.
In haar hart is ze weg.
Ik heb een brief voor nummer zeven.
"Mijn liefste, ik ben nu op de barricade, met mijn vrienden...
Als ik sterf, dan doe ik dat, houdend van jou."
Geef acht.
SubTiel & Zn presenteren: Les Misérables S01E06: Episode 6
En, wat heb je gezien? - Het is voorbij, kameraad.
Honderden soldaten maken zich gereed om aan te vallen.
De meeste barricaden zijn vernietigd.
Ben je in orde? - Ik?
Kan niet beter.
Iedereen naar buiten. Jullie moeten dit horen.
Marius. Courfeyrac.
Wakker worden.
Godallemachtig.
Burgers.
Dit is de eindstrijd.
Iedere man en vrouw die blijft vechten zal vandaag sterven.
De geschiedenis zal ons herinneren en ooit zal het volk zegenvieren.
Maar nu is het hele Parijse leger op straat en binnen een uur zijn ze bij ons.
Er valt niets te verwachten. Niets om te hopen.
Het zij zo.
Laten we de barricade hoger maken en tot de laatste man vechten.
Vrienden, bedenk dit wel.
Sommigen van jullie hebben vrouwen, mannen, zonen, dochters, denk aan hen.
Zij hebben niets aan jullie heldhaftige dood. Als jullie sterven, verhongeren ze.
Of erger.
Voor jullie is het dapperder om te leven, omwille van je gezin.
Enjolras heeft gelijk.
Het is geen schande dat jullie blijven leven om verder te vechten.
Iedere getrouwde man en vrouw, iedere kostwinner, treed naar voren...
schud onze handen en vertrek.
Dat beveel ik jullie.
Dat smeek ik jullie.
Kameraad.
Heb een goed leven, kameraad.
Je zult aan een betere wereld werken.
Een wereld die wij niet zullen meemaken.
Weet je zeker dat je hier wilt zijn?
Goedendag, mejuffrouw.
Heb je papa gezien? - Nee.
Kom terug, mejuffrouw.
Bereid je voor.
Ga aan de kant. - Marius.
Ga van de straat af.
Kijk. - In positie.
Bereid je voor.
Zet je schrap. Kanonvuur.
Vuur.
Bukken.
Blijf gebukt.
Naar voren.
Kom op.
Terugtrekken. - Ze trekken zich terug.
Burger, de Republiek bedankt je.
Ik weet niet wie je bent, of waarom je hier bent...
maar ik ben blij dat je erbij bent.
Kameraden.
Dit is een treurig moment in onze geschiedenis...
maar een glorieuze.
Onze opoffering zal helpen een betere wereld te creëren.
Deze barricade is meer dan alleen van straatstenen en bedsteden gemaakt.
Het is gemaakt van hoop...
van idealen, van liefde voor onze medemensen.
Wij vechten voor de miserabelen van de aarde.
En als wij zullen sterven, dan doen wij dat vol vreugde.
Lang leve de Republiek.
We hebben wat tijd gewonnen. Het probleem is dat onze kogels bijna op zijn.
Laat dat maar aan mij over.
Gavroche.
Kom terug.
Gavroche, kom terug.
Het word je dood.
Hé, lach dan, lijken.
Pech gehad, probeer het nog eens.
Mooi schot...
Doe niet zo stom.
Schiet op, Marius.
Kom op.
We hebben ze.
Ik ben een goede verliezer...
of niet?
Arme knul.
Wat zei hij?
Hij zei dat hij een goede verliezer was.
En...
Enjolras. - Breng hem snel naar binnen.
Help hem omhoog. - Verbind zijn wond.
Kom op.
Open je ogen.
Dit is onze laatste toevluchtsoord.
Als ze de barricade innemen, kunnen zij die nog leven hier verder vechten.
Hoe zit het met hem? De politiespion?
De laatste die nog leeft mag een kogel door zijn kop jagen.
Mag ik die eer opeisen? Als gunst? - Waarom ook niet.
Hij is van jou.
Vuur.
Kom op, kameraden. We gaan.
Het is passend.
Doe het dan. Neem wraak.
Inderdaad. Een mes is meer jouw stijl.
Hou je mond.
Kijk aan. Je bent vrij. Ga nu.
Wat heeft dit te betekenen? - Overleef ik dit, wat onwaarschijnlijk is...
kun je me vinden op Rue de L'Homme-Arme. Nummer zeven.
Ik verzet me niet tegen mijn arrestatie. - Wat doe je?
Ik heb geen reden om je te doden. Ga nu, voordat ik me bedenk.
Wat, grijp je je kans niet? - Wil je sterven?
Het zou een stuk aannemelijker zijn dan dit.
Nou, dan zul jet het zelf moeten doen. Ga nu.
Ga dan.
Terugtrekken.
Courfeyrac.
Kom mee.
Dit is geschiedenis.
Kom op.
Wat is hier aan de hand?
Hé. Zoek je eigen kroeg.
Verdomme, dat doet pijn.
Hij is de leider.
Schiet hem ter plekke neer. - Wacht even.
Mij ook.
Lang leve de Republiek.
Opstellen, jongens.
Jullie hebben recht op een blinddoek.
Willen jullie die? - Ik pis op je blinddoek.
Richten.
Vuur.
24601.
Deze man is een crimineel, een leugenaar en een dief. Het schuim der aarde.
U bent een vuile dief.
Het is allemaal zijn schuld. Zien jullie dit monster? Monster.
Het is allemaal zijn schuld. - Crimineel, leugenaar en dief.
Vuile dief. - Monster.
Het schuim der aarde.
Ik haat u. - Monster.
Vergeef me.
Blijf staan. - Aan de kant.
U bent terug, inspecteur.
Bent u in orde?
Zoals je kunt zien, Rivette.
Nou...
er was een verslag dat u door de rebellen gevangen was genomen.
En toch ben ik hier.
Hebt u hem gezien? Degene die u zocht, die man Valjean?
Ja, ik heb hem gezien. - Wat is er gebeurd? Is hij in hechtenis?
Is hij ontsnapt?
Hij liet me ontsnappen.
Dan heeft hij vast een zwakke plek voor u.
Drijf je de spot met me?
Nee, inspecteur.
Alle rebellen zijn gedood.
Is zijn lichaam tussen de anderen gevonden? - Geen idee, inspecteur.
Dan is hij nog steeds voortvluchtig.
En de andere man, Thenardier, hij is bij de rivier gezien.
De rellen lijkt al het tuig naar buiten te hebben gebracht.
Ik was net onderweg daarnaartoe. Wilt u mee?
Ik heb een aantal van onze beste mannen bij me.
Misschien kunnen we de hele bende pakken. - Mooi.
Goed gedaan, Rivette.
Staat u mij toe. - Blijf van me af.
Vergeef me.
Het spijt me.
Het is goed.
Je bent in orde. Blijf in leven.
Blijf...
Marius Pontmercy.
Zo heet je dus.
"Als ik sterf, breng mijn lichaam dan naar mijn grootvader.
Monsieur Gillenormand, Rue des Filles-du-Calvaire nummer zes..."
Jij zit echt diep in de stront, of niet?
In de stront. Pardon. Wat stinken jullie.
Volgens mij horen jullie hier niet.
Je weet de weg hier niet, het is niet jouw leefomgeving.
Wat wil je? - Ik vraag me slechts af wat je nu gaat doen.
Hoe je daar uit gaat komen. Je weet het niet, hè? Je zit vast.
Vervelend.
In het verleden waren we geen vrienden. Maar ik kan je helpen nu.
Je geeft me de helft van wat je in die man zijn zakken hebt gevonden...
en ik zal het hek voor je openen.
Waarom denk je dat hij iets in zijn zakken had?
Je zou hem niet hebben gedood als hij niets had wat het waard was.
Wat vind je ervan, ieder de helft?
Oké.
Krijg je dit hek echt open?
Maak je daar maar geen zorgen over. Dit is mijn territorium.
Laat maar eens zien wat je hebt.
Kom. Laten we ruilen.
Kijk. Ja.
Is dat alles? Niet veel voor het doorsnijden van iemand zijn keel.
Dat is alles.
Tien francs? Weet je het zeker? Armen spreiden.
Het is tegenwoordig niet meer echt de moeite waard om iemand te beroven.
Tegenwoordig heeft niemand meer iets.
Oké, ik zal je eruit laten. Neem je vriend mee.
Zoek een touw, bind het om een grote steen wanneer je hem dumpt.
Je wilt niet dat hij komt bovendrijven.
Kom op.
Wegwezen.
Je hebt mijn leven verpest.
Ik was een gerespecteerd man. Ik had geld.
Nu leef ik als een rat in deze stinkende duisternis.
Het is hem.
Het is Jean Valjean. - Inspecteur, je kunt me nu meenemen...
maar verleen me één gunst.
Help me deze man naar zijn grootvader te brengen.
Wie is hij? - Zijn naam is Marius Pontmercy.
Hij is gewond.
Hij ziet er dood uit. - Nog niet.
Nog niet.
Wil je me helpen?
Alsjeblieft?
Monsieur Gillenormand. Doe open. Politie.
Vertel je meester dat we het lichaam van zijn kleinzoon hebben gebracht.
Zijn kleinzoon, zegt u?
Mijn god, het is Monsieur Marius. Voorzichtig.
Het is Monsieur Marius. Voorzichtig.
Dank u.
Monsieur Marius, wat hebben ze met u gedaan?
Zeg maar niets. Hij is dood.
Hij heeft zich op de barricades laten vermoorden, alleen om mij te tarten.
Hij wist heel goed dat ik op hem wachtte.
Je moest het doen, hè, je moest een oude man zijn hart breken.
Wacht. Ik voel een pols. Bid tot God dat hij blijft leven.
Serge. Breng hem snel naar boven. - Kom op. Snel.
Nog één gunst.
Laat me langs huis gaan.
Voor slechts een paar minuten.
Daarna kun je met me doen wat je wilt.
Ingewilligd.
Die jonge man.
Is hij een vriend van je?
Is hij je dierbaar?
Integendeel.
Als hij blijft leven, wil hij...
me beroven van...
al mijn geluk. - En toch heb je...
Ben je gek?
Ik denk het niet.
En jij?
Ga naar binnen.
Ik wacht hier op je.
Je vertrouwt mij?
Ga naar binnen.
Vergeef het me.
Nu kun je hem vinden.
Javert?
Ja?
Ik heb wat aanbevelingen gedaan voor een efficiëntere werking van het korps.
Ik wil dat jij ze onder de aandacht brengt van de commissarissen.
Komt in orde, inspecteur.
Is alles in orde? - Nee.
Rivette...
het gaat niet goed.
Gevangene Valjean.
Hij is geen gevangene meer.
Ik...
heb hem vrijgelaten.
Mag ik vragen waarom? - Ik weet het niet.
Als een daad van clementie? - Van krankzinnigheid.
Die man...
die man.
Alles waar ik ooit in heb geloofd.
Alle regels waar ik volgens heb geleefd.
En hij...
Hij...
Laat maar.
Ik zal natuurlijk mijn functie neerleggen. - Kom op, inspecteur, één fout...
Als het inderdaad een fout is, één fout tegenover...
een lange carrière. - Hoe kan ik doorgaan? Na dit?
Ik heb mezelf en de politie te schande gemaakt.
Ik heb frisse lucht nodig.
Ik ga een stukje lopen.
Vergeet niet om deze aantekeningen onder de aandacht van het politiebestuur te brengen.
Fijne avond.
Ik smeek u, mijnheer de prefect, om deze verbeteringen voor het korps te overwegen.
Als eerste, dat we stoppen gevangenen hun schoenen uit te laten doen na ondervraging...
terwijl ze wachten op vervoer naar de gevangenis.
Velen hoesten wanneer ze terugkeren in hun cellen.
Het leidt tot ziekenhuis uitgaven.
Ten tweede, een gevangene die in de weefkamer een draad laat vallen verliest tien sou.
Dit is een misbruik van...
Ten derde, de speciale regeling van...
Als vierde, surveillance in het algemeen...
Als vijfde, agenten die...
Leve de revolutie.
Mijn lieve jongen.
Hoe ben ik hier terecht gekomen? - Je bent door de politie hierheen gedragen.
Niet door de politie.
Iemand anders. Bij de barricade.
Ik heb mijn leven aan hem te danken.
Is iedereen dood?
Enjolras, Courfeyrac, Grantaire, al mijn vrienden.
Het lijkt van wel.
Was alles voor niets?
Het heeft je terug bij mij gebracht, mijn lieve jongen.
Ik wil trouwen. - Is dat zo?
Hoorde je dat? Hij wil trouwen.
Geregeld.
Wat bedoelt u?
Wat ik zeg. Je zult je geliefde krijgen.
Ik heb wat onderzoek gedaan en heb ontdekt dat ze een juweeltje is.
En ze is dol op je. Dus, je hoeft niets meer te zeggen.
Cosette heeft ingestemd. De liefde heeft ingestemd.
Ik kan niet gelukkiger zijn. Mijn geliefde kind.
Vader.
Hoorde je dat? "Vader".
Uiteindelijk houdt hij toch van me, nu hij het meisje krijgt die hij wil.
Waarom ook niet?
Kom binnen, meneer. - Marius.
U bent hartelijk welkom.
Gaat u alstublieft zitten.
Wat is er met je gebeurd?
Dat is niet belangrijk. Iemand die ik niet ken bracht mij bij je terug.
Je hebt veel geluk gehad.
Als ik 15 jonger was geweest zou ik je hebben uitgedaagd...
om te zien wie van ons beiden haar zou krijgen.
Echt, vader.
Wat is er? Kan ik ook niet verliefd op haar zijn?
Dat is toch niet zo gek.
Ik maak een grapje hoor, hij is helemaal van jou.
Je hebt een goede, knappe echtgenoot aan hem en geen zorgen over geld.
Je grootvader zorgt voor jullie beiden.
Dat is niet nodig, mijn dochter heeft een bruidsschat.
650,000 francs.
650,000 francs? - Het zit allemaal hierin.
Jij mazzelaar.
Je tortelduifje blijkt een miljonair te zijn.
Het kan ze niet schelen, meneer. Zij hebben alleen aandacht voor elkaar.
Wat is het toch mooi om jong te zijn.
Nou, ik ga weer weg, meneer.
Nee, daar wil ik niets van horen. Wij zijn nu één gelukkige familie.
Blijf hier dineren.
Nee, meneer, dank u. Maar als u mij toestaat wil ik vertrekken.
Ik zie je later, Cosette. Je hoeft nu niet met mij mee te gaan.
Heel goed, papa. Ik zie je later.
Dank u.
Wat kan ik voor u doen, meneer.
Ik moet gaan zitten.
Ik moet u iets vertellen.
Ik ben een ex-gevangene.
20 jaar op een gevangenisschip. Ontsnapt, weer gevangen.
Opnieuw ontsnapt. Op dit moment ben ik een gezocht man.
Ik ben een dief.
Ik heb van een bisschop gestolen, de bisschop van Digne.
Ik heb zelfs een kind beroofd.
U, Cosette's vader. - Ik ben haar vader niet.
Zij was een wees.
Ik vond haar.
Ik ben niemand. Ik ben een boer uit Faverolles.
Mijn eerste misdaad was het stelen van een brood.
Ik ben een ordinaire crimineel.
Ik wist dat er iets was.
Ik herinner mij de taverne. U schoot die politieman neer.
Kwam u daarom naar de barricade, om hem te doden?
Als ik u vertelde dat ik naar de barricade kwam met in gedachten om u te doden?
Ziet u, met zo'n iemand heeft u te maken.
Godallemachtig.
Wat moet ik nu van u denken?
Denk over mij zoals u wilt.
Ik wilde dat u de waarheid kende zodat ik haar en u vaarwel kon zeggen, in vrede.
Ik hoor niet thuis in een familie, meneer.
Ik ben een buitenstander.
Arme Cosette. Als zij ontdekt... - Ik smeek u, bespaar haar dat.
U kunt niet vragen dat voor haar te verzwijgen.
Meneer...
Een keer toen zij samen met mij was...
zag zij dwangarbeiders voorbijtrekken.
Zij kon zich niet voorstellen...
dat er zulke slechte mensen bestonden.
Mannen zoals ik.
Als u mijn geheim bewaard dan beloof ik u...
dat ik na het huwelijk voor altijd uit uw levens zal verdwijnen.
Oké.
Dank u, meneer.
Een prettige dag verder, baron Pontmercy.
Ik wens jullie een gelukkig leven.
Papa? - Ja, schat?
Ben je blij? - Natuurlijk ben ik blij. Blij voor jou.
Waarom lach je dan niet?
Het is, omdat ik je zal missen. Dat is alles.
Doe niet zo gek, papa.
De huwelijksreis zal snel voorbij zijn. Over zes weken ben ik terug.
En dan zien we elkaar wanneer we willen.
Zes weken later
Dank u. Ik ben blij thuis te zijn. - Dank u, heren.
We hadden eerst naar papa moeten gaan.
Hij zal alles willen weten over onze huwelijksreis.
Misschien later. Kom op, lieveling. - Nicolette.
Mevrouw.
Meneer.
Welkom thuis.
Er is een bezoeker die u wil spreken. Heel belangrijk, zei de heer.
Hij zit in de salon. - Goed.
Goedendag, meneer de baron.
Wat doet u hier?
Meneer, ik wilde u feliciteren met uw huwelijk.
En, mevrouw, u ziet er zo prachtig uit.
Maar ik herinner mij u toen u een magere, kleine straatmeid was...
die wij bij ons in huis namen in Montfermeil.
Thenardier.
Dat ben ik.
Marius, deze man is slecht.
Mijn vader redde mij van hem toen ik een klein meisje was.
Je vader...
Laat mij iets over je vader vertellen. - Cosette, ga naar boven, ik handel dit af.
Wat wil je?
Ik heb informatie voor u waarvan uw haren ten berge zullen rijzen.
Wat voor soort informatie? - Ik wil er wel wat voor terug.
Ik wil een zaak opzetten. In La Jolla. In de Nieuwe Wereld.
Er is daar geld te verdienen in de slavenhandel.
En wat is je informatie? - Cosette.
Die oude vent, uw zogenaamde vader is een dief en een moordenaar.
Ik zou hem niet graag in huis hebben. Dat is niet veilig.
Dat weet ik al. Hij heeft het me zelf verteld.
Wie heeft hij dan vermoord?
Hij heeft de politiespion, Javert gedood. Het spijt me, Cosette.
Dat is niet waar. Hoe kan je zoiets geloven?
Ze heeft gelijk. Dat heeft hij niet gedaan.
Javert heeft zelfmoord gepleegd.
Ik zag het met mijn eigen ogen. Hij sprong van de brug.
Nee, degene die de oude man vermoordde was een jonge vent.
Ik zag hem in het riool, net nadat hij dat had gedaan.
Hij wilde die jonge knul in de rivier gooien.
Hoe zag die jongeman eruit?
Ongeveer zo groot als hij denk ik. Wat zegt u nu?
Je hebt het helemaal verkeerd, jij oude dwaas.
Hij redde je leven.
Hij moet de man geweest zijn die jou naar huis droeg.
Hij heeft mijn leven gered.
Hij heeft je leven gered.
Wat krijg ik nu?
Jij?
Jij kwam hier om een man kapot te maken...
maar je maakte een held van hem.
Jij bent een leugenaar en nog wel een domme ook.
En jij bent de dief, jij bent de moordenaar.
Ik zag wat je deed in die erbarmelijke achterbuurt.
Ik zou je voor de rest van je leven in de boeien kunnen laten slaan.
Verdwijn nu voordat ik van gedachten verander.
Wacht.
Neem dit mee.
1.000 francs.
Ik heb begrepen dat je het leven van mijn vader bij Waterloo heb gered.
De kolonel...
baron Pontmercy.
Monsieur en Madame Pontmercy...
mijn enige goede daad in mijn leven wordt beloond.
Mijn oneindige dank.
Papa?
Hij is vertrokken.
De kandelaars, ze zijn weg.
Het spijt me dat ik de waarheid voor je verzweeg, Cosette.
Ik deed een belofte aan je vader.
Marius...
ik denk dat ik weet waar hij zou kunnen zijn.
Jij bent het.
Je bent gekomen?
Je nam de kandelaars mee.
Ik dacht daarom dat we je in Digne zouden kunnen vinden.
U redde mijn leven, maar heeft het me nooit verteld.
Meneer...
ik dacht dat ik haar nooit meer zou weerzien.
Wist je niet dat ik je liefde niet waard ben? Ik ben niemands liefde waard.
Praat niet op die manier.
Ik weet het.
Waarom vluchtte en verstopte je je?
Papa, je handen, ze zijn zo koud.
Dat komt omdat ik spoedig zal sterven.
Nee. Nee, dat doe je niet.
Dat doe je niet, omdat...
omdat ik je dat niet toesta.
Je komt met ons naar huis.
Ik ga je ontvoeren.
Houd je echt van mij?
Ben je er nog steeds?
Ja, papa.
Ik wilde je nog zoveel dingen vertellen.
Laat maar.
Dank je.
Houd van elkaar.
Meneer.
Meneer...
Meneer. - Nee.
Vertaling: SubTiel & Zn